Showing posts with label জীৱন. Show all posts
Showing posts with label জীৱন. Show all posts

Monday, 26 January 2026

অৱতাৰ





মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি কাণ্ড কাৰখানা দেখি There Will Be Blood চিনেমাখনৰ তেল খনন কৰা মূখ্য অভিনেতা জন (Daniel Day-Lewis) ক্লাইমেক্সলৈ বাৰে বাৰে মনত পৰিছে ৰ সেই চৰিত্ৰটো — ক্ষমতাৰ শীৰ্ষত উঠি সমগ্ৰ মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰতেই জুলীয়া সোণ বিচাৰি -তাক হস্তগত কৰি তেও চিঞৰিছিল “I am the third revelation.”
এনে লাগিছে যে পৃথিৱীখন নিজেই এটা metaphor হৈ পৰিছে। বিশ্বৰ ঘটনাবোৰ এনে ধৰণে আগবাঢ়িছে যেন ক্ষমতাই এতিয়া কেৱল শক্তি, আধিপত্য ৷ “হয় ল মোৰ বাট নহ’লে তই বৰবাদ” ধাৰণাত সকলো মেৰুৰ লোক খড়্গ হস্ত হৈ থাকে৷ বুদ্ধৰ মাজৰ বাট ধাৰণাতো লাহে লাহে নোহোৱাই হব ধৰিছে৷ অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়িছিলোঁ , বেছি ইংৰাজী শব্দৰ
L Postino (The Postman) চিনেমাখন চাই থাকোঁতেই metaphor শব্দটোৰ গভীৰতা প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুভৱ কৰিছিলোঁ । মূলত প্ৰেমৰ কাহিনী, কিন্তু শব্দটোক গভীৰভাৱে অনুধাৱন কৰাইছিল! এই চিনেমাখনত ৫০ ৰ দশকত ৰাজনৈতিক কাৰণত নিৰ্বাসনত থকা বিখ্যাত কবি Pablo Neruda-ই এজন সাধাৰণ ডাক বাহকক কবিতাৰ উপমা বুজোৱাৰ চলেৰে দৰ্শকক প্ৰেম , উপমাৰ আৰু কবিতাৰ গভীৰতা চিনেমাৰ ভাষাৰে বুজাব ধৰিলে৷
কবিতাৰ সময় নোহোৱা হল – কিন্তু ৰিজাব পৰা বহু উদাহৰণ পোৱা গৈছে – কি মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ ( মিনিয়াপোলিচ) বা ইৰানৰ বাটত- এফালে চেপা উত্তেজনা সহ্য কৰিব নোৱাৰায়েই নে কি বাটলৈ ওলাই আহিছে আৰু ক্ষমতাৰ শিখৰত থকা জনে তাক দেশদ্ৰোহিতা বুলি নিশে:ষ কৰিব বিচাৰিছে ৷
পৃথিৱীখন পাগল হৈ গৈছেনে?
চাই থাকিলে, There Will Be Blood চিনেমাখনৰ তেল খনন কৰা মানুহজন — Daniel Day-Lewis-ৰ সেই চৰিত্ৰটো — এতিয়া আৰু কল্পনাৰ দৰে নালাগে। চিনেমাখনত জুলীয়া সোণ খনিজ তেলৰ সন্ধান কৰা মানুহজনে চল বল কৌশলেৰে ক্ষমতা আৰু নিমন্ত্ৰণৰ শীৰ্ষত উঠি প্ৰতিনন্দীৰ মুৰত হাতুৰি মাৰি মাৰি চিঞৰিব ধৰিলে
“I am the third revelation.”
যেন ইতিহাস, ধৰ্ম আৰু নৈতিকতা সকলো তাৰ ওচৰতেই শেষ।
ইতিহাসৰ এটা ধৰিব পৰা চক্ৰত ঘূৰি থাকে প্ৰায় প্ৰতি ৭৫–১৫০ বছৰত?
এতিয়া সময়ৰ গতি তীব্ৰতৰ
আশা কৰোঁ, শেষটোও There Will Be Blood ৰ ধৰণৰেই হ’ব।
শেষত, নিজৰ বিজয়ৰ ধ্বংসাৱশেষৰ মাজত অকলশৰীয়া নায়ক জনে থিয় হৈ সি কয় —
“I’m finished.”
সম্ভৱতঃ এইটোৱেই আজিৰ সময়ৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ metaphor —
যেতিয়া উদ্দেশ্যৰ ঠাইত ক্ষমতা আহে,
সহানুভূতিৰ ঠাইত নিষ্কাশন আহে,
শেষটো ধুমুহাৰ দৰে নহয়…
শেষটো আহে খালী মন, শূন্যতা হৈ।

Sunday, 12 March 2023

টোগলক




নবৈৰ দশকত প্ৰথমবাৰ নাট্যকাৰ গিৰিশ কাৰ্নাডৰ লগত প্ৰথম পৰিচয় হৈছিল যযাতি পঢ়ি৷ তাৰ কিছুদিন পিছতে পঢ়িছিলোঁ টোগলক৷ গুৱাহাটী জীলা পুথিভঁৰালৰ সংগ্ৰহৰ পৰা৷ ইতিহাস আৰু কল্পনা মিলাই ডাঙৰ পৰিসৰৰ নাটকৰ কল্পনা কৰাৰ বাট মুকলি কৰি দিছিল টোগলকে৷ গিৰিশ কাৰ্নাডৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা বাঢ়িছিল বহু কাৰণত  নাটক লিখা কিন্তু বিখ্যাত আন বহু কাৰণে৷ গণিতৰ ছাত্ৰ কিন্তু জ্ঞান আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰ আন বহু ক্ষেত্ৰত বিস্তাৰিত তাৰ লগতে তেও ইংৰাজীত বা হিন্দীত নিলিখে -কিন্তু তেও লিখা নাটক অকল ভাৰততে নহয় বিশ্বৰ বহুতো থাইত মঞ্চস্থ হয়৷ সম আন্দোলনৰ পিছৰ  অসমীয়া জাতীয়তাবাদ(প্ৰগতিশীল) পৰিবেশত ডাঙৰ হোৱা বাবে সেই সময়ত ভাবিছিলোঁ এনে কথা অসমীয়া ভাষাৰ নাটকৰ বাবে কিয় হব নোৱাৰে৷ তেনে এটি সপোনেৰেই গিৰিশ কাৰ্নাডৰ কাম (নাট্য কৰ্মএক্টিভিজমচিত্ৰনাট্য ) আজীৱন  অনুসৰণ কৰি আছিলোঁ৷   

 

তাৰ দহ বছৰ মনা পিছত যেতিয়া NSD repertory company এ এবাৰ গুৱাহাটীত নাটকখন মঞ্চস্থ কৰিছিল ,তাক চালো (তাৰ পিছত মন থাকিলেও নাটক চোৱাৰ সুবিধাই হোৱা নাই)তেতিয়া মানুহৰ মুখত নাটকৰ political subtext ৰ কথা আলোচনা হৈছিল মই কিন্তু ইতিহাসকাহিনী আৰু কল্পনা আৰু মঞ্চৰ কাৰিকৰি দিশ মন কৰিলো৷ 

 

মানুহজনৰ অনুসৰণ চলি থাকিলবয়স হৈছিল যদিও শেষ সময়ৰ সাক্ষাৎকাৰ আদিৰ পৰা মনৰ ভিতৰৰ মানুহজন আধুনিক হৈয়েই থাকিল৷

মানুহজন এদিন নোহোৱা হল -আৰু এদিন বাটত পালো তেওঁৰ আত্মজীৱনী

২০২১ চনত -This life at play 

 

মনলৈ আহিল সেই যুগ সেই মানুহ নোহোৱাই হল নে মই নিজে হেৰাই গলো এই সহস্ৰাব্দৰ কোলাহলত?

 

নাটক চাবলৈ সময় নাই কিতাপ পঢ়িবলৈ ময় নাই চাকৰিৰ কামবোৰ শেষ কৰিবলৈ সময় নাই ---লাহে লাহে ভাবিবলৈ ,গোন্ধ লবলৈ একো কামলৈয়ে সময় নাইকি হৈছে বাৰূ??, ভাবি আছিলোঁ আকৌ এবাৰ গিৰিশ কাৰ্নাড পঢ়িব লাগিব৷

 

জানুৱাৰী মাহত বেনাৰসীৰ আচ্চী ঘাটত ঘুৰি আছিলোঁ,  এখন কিতাপৰ দোকান দেখি সোমালোঁ-কিতাপ ছাবলৈ বিচমিল্লা খানৰ চেহনাই বাজি আছিল ইংৰাজী হিন্দী ভাষাৰ বহু ভাল ভাল কিতাপৰ দম৷ বাহিৰত পোহাৰী ভাঙুৰী পৰ্যটক আৰ্টিষ্ট আৰু কত ধৰণৰ মানুহ৷

মোক আচৰিত কৰি তাত অকৃতিম পঢ়ুৱৈও বহি আছিল ৷  এজনে মাটিত লেপেকাৰি পঢ়ি আঁচেদুজন ডেকা লৰাই দোকানীৰ লগত কোনোবা ইংৰাজ পণ্ডিতৰ আহিবলগীয়া (forthcoming) কিতাপ এখনৰ পাণ্ডুলিপি লৈ কিবা আলোচনা কৰি আঁচে ৷

দিন-কাল দেখি ভাব হৈছিল কৃতিম পঢ়ুৱৈৰ শ্ৰণীতো নি:শেষ হোৱা বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ৷ কিন্তু নহয় আৰু আচৰিত ভাবে হাতলৈ আহিল টোগলক ৷ 

 

আকৌ এবাৰ পঢ়িলোঁ৷৷৷৷ এইবাৰ subtext বিচাৰি গলো এওঁ টোগলক নে তেও টোগলক কোন টোগলক ???

কিন্তু যিমানেই ভিতৰলৈ গলো সিমানেই শংকিত হলো ভয় লাগিল আৰু শেষত উপলব্ধি কৰিলোঁ  মইহে সেই টোগলক ৷

Also read blog on Girish Karnard in English here 

Wednesday, 18 August 2021

COVID আৰু হেৰুৱা সকল


Photo credit :Rohit Jawalkar @ unspalsh


অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে আমি হেৰুৱাইছো অসমীয়া সমাজ জীৱন সাহিত্য ক্ষেত্ৰত বহুবছৰৰ পৰা আৰিহনা যোগাই যোৱা বহুজনক৷ লক্ষ্মীনন্দন বৰা চাৰ , হোমেন বৰগোহাঞি চাৰক সমাজৰেই বাটকতিয়া আছিল৷ সমাজ জীৱনত এই শুন্যতা আনুবৱ হৈ ৰব ৷ব্যক্তিগত ভাবে দুই এবাৰ লগ পাওতে তেওলোকে যোগোৱা উৎসাহ অনুপ্ৰেৰণাও মনত ৰব৷
আৰু বহুজনক হেৰুৱাইছো যোৱাকেইদিন মানৰ ভিতৰত৷ মোৰ ঘনিষ্ঠ পৰিষৰৰ ভিতৰতেই আয়ুশমান দত্ত ,সমবয়সীয়া অনুজীৱবিজ্ঞানী উৎপলা দেৱী (নন-কোভিড কিন্তু আপ্ৰত্যাশিত), আমাৰ গুাৱাহাটীৰ চুবুৰীৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ ফতিক কলিতা খুড়া , লচকৰ খুড়ী, আনকি সমবয়সীয়া আনকি বহু কনিস্ত অনুজৰো যোৱা কেইদিনতেই আভাবনীয়ভাবে হেৰুৱাই পেলাইছো৷ আতাইবোৰে এক বুজাব নোৱাৰা শুন্যতা আনি দিছে৷ যুব সাংবাদিক আয়ুশমানক তেওৰ কিশোৰ অৱস্থাৰ পৰাই জানো৷ যেতিয়া চেন্টিনেলত কাম কৰিছিল উদ্যম আৰু সৃজনিশিলতাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা দেখি ভাল লাগিছিল৷ তাৰ পচিটিভ ,সংকতজনক আৰু হেৰুৱাৰ তিনিওতা খবৰ আতি ক্ষিপ্ৰভাবে আহিল৷
আৰু ব্যক্তিগত ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপতত ?
ডা টি এন ঢোল চাৰ , ভাৰতৰ আগশাৰীৰ ভাইৰলোজিষ্ট (মাইক্ৰবায়লজীৰ) , ভালেকেইবাৰমান পেচাগত কামত লগ পাওতে তেওৰ উৎসাহ আৰু উৎসাহী ৰুপ মনত পৰে (লক্ষ্মীনন্দন বৰা চাৰ , হোমেন বৰগোহাঞি চাৰৰ লেখীয়া)৷ বহু ভাইৰাচৰ লেবৰ ভিতৰত ধৰা পেলোৱাৰ কৌশলবোৰ তেৱেই প্ৰথম ভাৰতত প্ৰতিস্থা কৰিছিল৷ SARS-Cov2 নামৰ এটা ভাইৰাচ আহিল , আৰু তেও প্ৰথম কেইমাহতেই তাৰ কবলত পৰি আৰু ঘুৰি নাহিল৷
দুদিন মান আগলৈকে আমাৰ আনুস্থানত কাম কৰা সহকৰ্মীৰ (চিকিৎসাকৰ্মী) অৰ্ধেক কভিড-১৯ত সংক্ৰমিত আছিল,লাহে লাহে ঘুৰি আহিবলৈ ধৰিছে৷ তাৰে এজন কনিস্ত চিকিৎসক (ঘৰৰ একমাত্ৰ সন্তান ,বাপেক নাই) , প্ৰথম বৰ্ষৰ স্নাতোকত্তৰ হিচাপে নাম ভৰ্তি কৰিছিল এটা চুপাৰস্পেচিয়েলিতি বিভাগত৷ অতিমাৰি আৰম্ভ হোৱাত যোৱা এবছৰে অকল কোভিড সেৱাই কৰিলে , এটাও চুটি লোৱা নাছিল, কোভিড হ’ল , আই চি ইউ লৈ গৈ আৰু ঘুৰি নাহিল৷
আৰু চুবুৰীৰ বা সহকৰ্মী সকলৰ সকলৰ ,জনা নজনা বহু মানুহৰৰ হেৰুৱা বোৰতো আছেই৷
এয়া আকল মোৰেই নহয়, এতিয়া যাৰ লগতেই কথা নাপাতো প্ৰত্যেকৰে একে ভাৱনা৷ আমি এক অব্যক্ত হেৰোৱাৰ বেদনা লৈ ঘুৰি ফুৰিছো৷

Monday, 17 June 2019

আবু





স্বাধীনতাৰ আগৰ অবিভক্ত কামৰূপ জিলাৰ বিশাল ব্রহ্মপুত্রৰ বিখ্যাত তাৰাবাৰীৰ ঘাটৰ এক চহকী ব্যবসায়ী পৰিয়ালত জন্ম গ্রহণ কৰা আইতাৰ মুখত তাৰাবাৰীৰ ঘাটৰ জাহাজৰ উকি ,চাহাব তথা দেশীয় সাউদৰ লঙ্গৰ , ব্রহ্মপুত্রৰ ধৌ আৰু বানপানীত সতুৰি পাৰ হোৱা কথাই সৌ কাহানীবাই ব্রহ্মপুত্রৰ বুকুত অধুনালুপ্ত হোৱা উন্নত অসমীয়া চহৰ তাৰাবাৰীৰ স্মৃতি সজীৱ কৰি ৰাইছিল। সেই তাৰাবাৰীৰ ঘাটত সতোৰাৰ অভ্যাসেৰেই আৰু উদ্দমৰ বাবেই সত্তৰ বছৰ বয়সতো পুখুৰীত পিছলি পৰা নাতিক সাতুৰি উদ্ধাৰ কৰা বা হৰিদ্বাৰৰ গঙ্গাৰ ঘাট বা পুৰীৰ সমুদ্রত সাতুৰি সাতুৰিও পৰিয়াল তথা সমুহ ৰাইজক আচর্য্যস্তম্ভিত কৰিছিল। কেইবাদশক যুৰি বিয়া সমুহত তাহানীৰ বহু পুৰণি বিয়ানাম লগাই সতেজ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰাবাবেও তেখেতক সকলোৱে মনত পেলাব।   
পৰবর্তিকালত বৰপেটা জিলাৰ নগাওঁৰ সম্ভ্রান্ত চৌধুৰী  পৰিয়ালত বিবাহ হোৱাৰ পিছত ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্রামৰ বহু গুৰুত্তপুর্ণ মুহুর্ত সক্রিয়ভাবে প্রত্যক্ষ কৰিছিল। স্বামী প্রয়াত হৃদয়ানন্দ চৌধুৰী  আৰু বৰজনা মহেন্দ্র মোহন চৌধুৰী ৰ (পাছত মুখ্যমন্ত্রী অসম) স্বাধিনতা আন্দোলনত সক্রিয়ভাবে অংশগ্রহন কৰাৰ বাবে ঘৰলৈ অসমৰ প্রায় সকলো আগশাৰীৰ স্বাধিনতা সংগ্রামীৰ আহজাহ আছিল আৰু স্বাধীনোত্তৰ কালত নগাওঁ অঞ্চলৰ শিক্ষা ,চিকিৎসা ,বাট পথ আদি প্রতিস্থাপিত কৰাৰ ঘৰখনৰ সামূহিক অৰিহনাৰ স্বাক্ষৰ তেওঁৰ বিস্ত্রিত জীৱনৰাসিয়ে বহন কৰিছিল।  ইয়াৰ উপৰিও অঞ্চলটোত হিন্দু মুছলমান আৰু সকলো জনগোষ্টীয় লোকেই বসবাস কৰা স্বত্তেও অঞ্চলটোৰ একতা আৰু শৈক্ষিক পৰিবেশ গঠনত আগভাগ লোৱা স্বামী হৃদয়ান্নদ চৌধুৰী ৰ মৃত্যুৰ পিছত অঞ্চলতোৰ সেই উন্নতি আৰু একতাৰ ধাৰাতো অব্যাহত ৰাখিবলৈ নিষ্ঠাৰে চেষ্টা কৰিছিল। বৰপেটা নগাওঁৰ ৰাস মন্দিৰ আৰু ৰাস উৎসবৰ সমুহ ৰাইজৰ সফলভাবে উমৈহতিয়া অংশগ্রহনতো তেখেতে আগভাগ লৈছিল।
যোৱা ২৩ জুলাই,২০১৯ সোমবাৰে বৰপেটা জিলাৰ নগাওঁত আমাৰ আইতা গুণৱালা চৌধুৰীৰ বার্ধক্যজনিত কাৰণত মৃত্যু ঘটে। অঞ্চলটোৰ নৱপ্রজন্ম তথা ভাৰতৰ ভিন্নপ্রান্তত থিতাপি লোৱা পৰিয়ালৰ সদস্য সমুহৰ বাবে অসমৰ বহু ঐতিহাসিক সন্ধিক্ষনৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰা তেখেতৰ জীৱনৰ স্মৃতিৰ উৎসও আমাৰ আগৰ পৰা নোহোৱা হৈ পৰিল।     

ন দশকযোৰা সজীৱ স্মৃতিৰ পিছত পৰলোক প্রাপ্তি ঘটাৰ পিছত সেই সফল ধাৰা অব্যাহত কৰাৰ গুৰু দায়িত্ব অঞ্চলটোৰ তথা পৰিয়ালৰ নবপ্রজন্মৰ হাতত আহি পৰিছে।